Abaküs

Bu şiirin bende yeri çok özeldir. Net tarihini bulamamakla birlikte 2003 yılında yazdığımı anımsıyorum ki o zamanlar 19 yaşındaydım.

Abaküsün ilk boncuğundasın,
Sesler çıkarıyor, emekliyorsun.
Ailen mutlu…
İkinci boncuğu, üçüncü boncuğu,
beşinci boncuğu; hayat akmakta…
Hayat pencerenin kenarındasın
Bakmaktasın dışarıya…
Arkadaşların oyun oynamada,
Beni de belkeyin geliyorum diyorsun.
Çocukluk heyecanını bir kaç boncuk yaşıyorsun.
Şimdi okul çağındasın,
Hayat pencerenden bakıyorsun dışarıya;
Arkadaşlar okul yolunda…
Beni de bekleyin geliyorum diyorsun.
Birkaç boncuğu da okulda harcıyorsun.
Şimdi deli dolusun, delikanlı diyorlar sana,
Ay ne kadar da benziyorsun babana.
Hayat pencerenden dışarı bakıyorsun
Arkadaşlar eğlenmek için yolda
Beni de bekleyin geliyorum diyorsun.
Sonra yıllar akmakta…
Abaküste boncuk bir bir azalmakta…
Hayat pencerenin kenarındasın halâ,
Bir kaç boncuk öncesi damatlığın sırtında,
Ve şimdi ekmek derdi başladı biliyorsun
Hayat pencerenden bakıyorsun dışarıya
Arkadaşların şimdi ekmek derdine yolda,
Beni de bekleyin geliyorum diyorsun.
Sonra biraz duruyorsun
Bakıyorsun önüne sonra ardına
Abaküse takılıyor gözün sonra.
“Ulan çoğu gitmiş azı kalmış” diyorsun
Hayatın o kör ritmini orada anlıyorsun…
Çoluk çocuk derken şimdi torun var yolda,
Abaküste boncuk sonlara ulaşmakta…
Hayat pencerende şöyle bi duruyorsun,
Ve sonra tekrar dışarı bakıyorsun
Arkadaşların yok artık yolda…
“Ne çabuk” diyorsun.
Gözlerin takılıyor batan güneşe.
Kahroluyorsun…
Öteye gitmek için bir şey yok biliyorsun.
Ta uzaklarda mezarlar görüyorsun
Arkadaşlarını anımsıyorsun…
Beni de bekleyin geliyorum diyorsun…
Enes Ali

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir